خانم زهره نسب آمدند و آقای اشرفی از ایشان خواستند که با آقای یوسفی صحبت کنند تا به نحوی ساعت درس ها را زیاد کنیم یا مثلا به جای درسی مانند ورزش، ریاضی کار کنیم. آقای اشرفی هم چنین اضافه کردند: "الآن هر کسی از من سوال می پرسه، می تونم یکی  یا دو تاشو جواب بدم ولی دیگه بیش تر از آن را با توجه به کمبود وقت، خود دانش آموز در خانه باید پاسخ دهد." خانم زهره نسب قبول کردند که با آقای یوسفی صحبت کنند.

کتاب تاریخ

هنوز کتاب های تاریخ ما سوم دبیرستانی ها، از ایران نرسیده! البته تا آن جایی که با هم سن و سال های خودمان در ایران ارتباط داریم، شنیده ایم که آن جا هم انگار کتاب ها تازه رسیده. نمی دانم برنامه ریزی آموزش پرورشی ها چگونه است! فکر کنم احتمالا کتاب ها نزدیک امتحان های ترم اول به دستمان برسد. خدا را شکر که تاریخ جزو امتحان های نهایی نیست وگرنه بیچاره می شدیم!

رشته ی علوم تجربی

حدود دو هفته است که رشته ی تجربی نیز در مدرسه دایر گردیده است. یعنی در حال حاضر در مدرسه ی ما، دو رشته ی ریاضی – فیزیک و علوم تجربی در کنار هم تدریس می شوند.

دیشب داشتم به این فکر می کردم که 2 نسل قبل از ما یعنی مادربزرگ ها و پدربزرگ های امروزی، خانواده های کم جمعیتی بودند. نسل بعد از آن ها یعنی مادر ها و پدرهای حالا، با توجه به پیش رفت علم پزشکی و سطح بهداشت و عدم وجود اطلاعات کافی در بین مردم، خانواده های پر جمعیت تری داشتند. و اما نسل ما با تکیه بر سواد مردم و پیش رفت بیش تر علم، تعداد فرزندانی کمتر از نسل قبل دارد.

در 100 سال گذشته اگر سیر تخریب محیط زیست را در نظر بگیریم، بیش ترین خسارت ها را مربوط به نسل پیش می یابیم. نسلی با جمعیتی زیاد و سوادی کم! ضرب المثل « هر که بامش بیش، برفش بیش تر » این جا صدق می کند. جمعیت بیش تر، نیاز بیش تر، زباله ی بیش تر ،...، آلودگی بیش تر.

دانشمندی به نام مالتوس حدود 200 سال پیش، روند رشد جمعیت انسان ها را یک تصاعد هندسی، و تولید غذا را تصاعد حسابی دانست. او پیش بینی کرد که روزی خواهد رسید که انسان ها از بی غذایی جنگ به راه خواهند انداخت. اما به نظرم او نمی دانست که پیش رفت علم هم تصاعد هندسی دارد! با این پیش رفت ها، تعداد کارخانه ها، گلخانه ها و ... افزایش یافت و به خدمت انسان ها درآمد و البته از دیدی دیگر، این ها چیزی نبود جز وارد کردن خسارت بیشتر بر محیط زیست.

امروز 23 مهر ماه برابر با 15 اکتبر 2007 که قرار است تمام وبلاگ نویسان جهان در صورت تمایل، یک پست خود را به موضوع محیط زیست اختصاص دهند، از شما می خواهم با توجه کردن به اصول زیست محیطی – که مطمئننا خود شما بهتر می دانید - سعی کنیم اگر نمی توانیم کاری برای حفظ محیط زیست انجام دهیم، حداقل به مشکلات آن اضافه نکنیم. به امید آینده ای بدون مشکلات زیست محیطی...

**

راستی نمی دونم چرا هر معلمی که از ایران می آید باید چند روزی توی بیمارستان بستری بشود و بعد از مدتی به مدرسه برگردد. مثلا خوشحال از این که دبیر دینی و دبیر ادبیات از ایران رسیده اند مدرسه را شروع کردیم ولی هر دو در اولین روز ها، کارشان به بیمارستان کشید. البته خدا رو شکر الان حالشان بهتر است، ولی خودمانیم چه قدر از این مالزی می نالند!

سر کلاس دین و زندگی نشسته بودیم و اولین جلسه ی ما با خانم مجدّد بود. ایشون لیست کلاس رو به من دادن و گفتن که اسامی بچه ها رو بنویسم. طبق معمولِ اولین جلسات، بعد از بیان آرزو ها و برنامه ها برای طول سال، درس را شروع کردیم. خانم با لحنی جدی گفتن: « عزیزی بخونه. » من هم به عنوان نماینده ی کلاس برگشتم و گفتم که : « ما عزیزی تو کلاس نداریم خانم. » یه دفعه همه ی بچه ها و معلم شروع کردن به خندیدن. خانم با نیشخند گفتن: « منظورم عزیزی، دوستی، دانش آموزی بود؛ حالا عزیزی بخونه! » و بنده هم با سوتی زیبایم چیزی به روی مبارک خود نیاورده، مشغول خواندن شدم!

**

امروز روز چهارم مدرسه بود. با وجود این که کسی فکر نمی کرد به این زودی مدرسه سر و سامان گیرد؛ بالاخره دبیر زبان هم، از ایران رسید. در چهارمین روز، تمام دبیر ها حاضر شدند و بیش ترشان توانسته اند صفحاتی را تدریس کنند.

به دست اندرکاران مدرسه تبریک می گویم و موفقیت بیش از پیش برایشان آرزومندم.

حال باید دید کیفیت تدریس چگونه خواهد بود.

**

برای سومین سال متوالی، مسئول کتاب خانه شدم! امیدوارم وضع کتاب خانه امسال مانند سال های پیش نباشد ( آخر این مسئولیت به دلیل عدم همکاری هیچ وقت دوام نمی آورد و تقریبا بیش تر موقع ها در اون جا بسته می موند ). در این دو سال خود داوطلب بوده ام، اما امسال خودشون پیشنهاد دادند. پس از همین جا از تمامی دانش آموزان، دبیران، ناظمان و ... تقاضا می کنم همکاری کنند.

**

امسال با وجود دو معاون، فعلا کارشان بسیار عالی است. به هر مشکلی، چیزی گوش می کنند و فورا آن را رفع می کنند. مثلا وایت برد کلاس ما از سال پیش مشکل داشت، طوری که کثیفی و خراش ها تو جونش رفته و با الکل و بنزین هم تمیز نمی شد. فردای روزی که به مسئولان اطلاع دادم، با تابلوی سفید و تمیزی بر روی دو صندلی مواجه شدیم و فردای آن روز، تخته را میخ زده به دیوار دیدیم. دستشان درد نکند.

**

آموزگاران مقطع ابتدایی

دبیران مقاطع راهنمایی و دبیرستان

امروز 8:40 صبح، مدرسه با صف کشیدن ما و صحبت های آقای مدیر و ... شروع شد. البته من صدایشان را نشنیدم و فکر نمی کنم کسی در آن همهمه چیزی شنیده باشد، به نظرم وقتش رسیده که مدرسه بلند گو داشته باشد! امسال هنگام ورود به کلاس ها، از زیر قرآن هم رد نشدیم؛ شاید به این دلیل که جمعیت زیاد وقت زیادی هم می گرفت.

برعکس پارسال که از همان روز اول همه ی معلم ها آماده بودند و آقای بورقانی – سر صف - آن ها را معرفی کردند و همان روز تدریس شروع شد، امروز فقط بلاتکلیفی بود. از سه زنگی که داشتیم فقط دو دبیر به کلاس آمدند – البته زنگ کلاس، 5 دقیقه به زنگ تفریح آغاز شد – و از آن جایی که آن ها نیز کاری نداشتند؛ آشنایی و معرفی صورت گرفت و دبیران به دفتر بازگشتند! این در حالی است که – ان شاء الله – به گفته ی ناظم ها – که امسال هر دو جدیدند – تا پایان ماه مبارک رمضان باید هنوز هم منتظر دبیران نیامده، بمانیم.

در مورد ساعات مدرسه هم - در مقابل سوال های متوالی ما - خانم ناظم جدید پاسخ دادند که دولت آقای احمدی نژاد ساعات درسی مدارس را کاهش داده اند، و در جواب ایشان یکی از دوستانم گفت: « آمریکا به ساعات درسی اضافه می کنه، دولت ایران کم! »

از جمعیت مدرسه چه بگویم! راستش مقطع دبستان به قولی در حال انفجار بود. شایعه است که می خواهند این مقطع را در تمامی پایه ها دو کلاسه کنند و قاعدتا بر حسب جنسیت خواهد بود. جمعیت هر کلاس ابتدایی در حدود 35 نفر می باشد! ولی به ترتیب در مقاطع راهنمایی و دبیرستان جمعیت کمتر می شود. مثلا کلاس ما (سوم دبیرستان – دخترانه) در کل ۸ نفره می باشد.

دلیل آن هم معلوم است. جمعیت دانش جویان جوان ایرانی روز به روز افزایش می یابد و از آن جایی که جوانند، یا فرزندی ندارند و یا فرزندشان در مقطع ابتدایی تحصیل می کند. این دانش جویان به خصوص در دانشگاه UPM بسیارند و باز این را از اتوبوسی که از دانشگاه به مدرسه می آید می توان حدس زد. ظاهرا، حدود 38 نفر دانش آموز با این اتوبوس جابه جا می شوند.

در ضمن آب خوری دیگری نیز به مدرسه اضافه شده است، ولی فکر نمی کنم این ها کفاف دانش آموزانی که به نظرم 2 برابر سال پیش می باشد را بدهد.

هم چنین در مقابل آب خوری ها در حیاط پشتی، دری درست شده که به پشت نماز خانه راه دارد.

این هم اخبار اولین روز مدرسه.