!مدرسه ام در مالزی

(کارنامه ها (3

iranmyschool — Wed, 23 Jul 2008 13:37:02 GMT

نتایج اعتراض ها رسید. سوم دبیرستانی های محترم، مژده که تا دو هفته ی دیگر کارنامه ها آماده خواهد شد. (ان شاالله)

وعده ی کمک

iranmyschool — Sat, 12 Jul 2008 08:00:27 GMT

با سلام و خسته نباشید خدمت شما همراهان همیشگیِ "مدرسه ام در مالزی!"

چند روزی نبودم، ولی حالا هستم! یک خبر شنیدنی:

چند شب پیش در مراسم دیدار آقای دکتر احمدی نژاد و ایرانیان مقیم مالزی، وعده ی خوش حال کننده ای داده شد. یکی از نمایندگان دانشجویی از آقای رییس جمهور درخواست کرد تا برای تدارک فضای فیزیکی مدرسه ای در نزدیکی دانشگاه UPM بودجه در نظر گرفته شود. ایشان هم در پاسخ، دادن بودجه را قبول کردند و هم چنین وعده ی کمک مالی و افزایش فضای فیزیکی به مدرسه ی اصلی (مجتمع امام خمینی (ره)) را نیز دادند.

من هم خوبم ولی حالم گرفته است...

(کارنامه ها (2

iranmyschool — Mon, 30 Jun 2008 09:10:02 GMT

چه خوب که ورقه های سوم دبیرستان (نهایی) به سرعت تصحیح شده و نتایج به مالزی رسیده است. دستشان درد نکند.

البته کارنامه ها هنوز حاضر نشده، اما ریز نمرات 53 نفر اول (طبق شماره های امتحان نهایی) تا امروز رسیده و بقیه نیز در راه است. ضمنا دانش آموزان عزیز تا یکی دو روز آینده مهلت اعتراض دارند.

شکر خدا، ریز نمرات من هم بد نبود. کارنامه ها که صادر شد، این جا خواهم گذاشت.

(کارنامه ها (1

iranmyschool — Sun, 29 Jun 2008 15:35:02 GMT

سوم دبیرستانی های بیچاره یا باچاره، کارنامه ها رسید...!!! بشتابید... بشتابید...!

بدهیِ یک عدد تشکر

iranmyschool — Thu, 19 Jun 2008 16:09:02 GMT

از آن جایی که ما این جا در مالزی، به سوال های امتحان نهایی دسترسی نداریم؛ وجود سایت هایی از قبیل رشد و رساتوس و... با فراهم کردن این امکانات برای افرادی مثل ما نعمت است! این سایت ها سوال های سال های مختلف ایران را با جواب آن ها در دسترس عموم قرار داده اند و به محض برگزاری هر امتحان نهایی در ایران در همان روز، سوال ها و پاسخ های آن ها را در سایت قرار می دهند.

دستشان درد نکند و خسته نباشند!

... و بالاخره

iranmyschool — Wed, 11 Jun 2008 08:31:02 GMT

1 2 3 ... و تمام!

چشم به هم زدیم و دیپلم گرفتیم! (البته اگه کارمون به شهریور نکشه!)

امسال هم تموم شد و موند یک سال دیگه که کلا مدرسه رو وداع بگیم و بریم.

امسال سالی بود پُر از خوبی و بدی ... پُر از شیرینی و تلخی... ولی عجب سالی بود! چه قدر یاد گرفتم؛ نه فقط درس، بلکه اون قدر با تجربه شدم که حتی تصورش هم سخته. تازه یاد گرفتم درس خوندن یعنی چی، یاد گرفتم زندگی کردن یعنی چی، یاد گرفتم تو اجتماع بودن یعنی چی و خیلی چیز های دیگه...

بگذریم...! تو اون یکی وبلاگم هم این ها رو گفتم، پس بهتره بپردازیم به امتحان ها و...

همون طور که می دونین من امسال امتحان نهایی داشتم و مثلا باید بکوب درس می خوندم – البته روش درس خوندنم رو بی خیال بشیم بهتره! – و همه اش به قولی سرم تو کتاب ها بود و نتیجه اش هم دریافت یک جایزه ی هنری (به قول آقای مدیر) از مدرسه بود. توضیح این که به دانش آموزان ممتاز (نفرات اول، دوم و سوم هر کلاس) و همکار در اجرای امور پرورشی، جایزه تعلق گرفت که من هم مشمول هر دو بودم. دستشون درد نکنه. عکسش هم پایین گذاشتم.

می گفتم... دیروز امتحان ها تموم شد و راحت شدیم! سالن امتحان حدودا 100 نفر دانش آموز سوم دبیرستان، 5 تن از مسئولان مدرسه و ممتحنی مهربان و دلسوز که از ایران آمده بود را شامل می شد! از تقلب چی بگم که چاشنی امتحاناته! سالن از صدای ویز ویز پر بود. کناردستی های من نمونه های جالبی بودن! یکی می پرسید: فلانی! سوال 1. دیگری پاسخ می داد: نمی دونم. دوباره: فلانی! سوال 2. و به این منوال صحبت ها ادامه می یافت. جالب این جا بود که بیش تر پاسخ ها هم نادرست داده می شدن و به قولی کوری عصاکش کور دیگر شده بود! هی من احساساتی می شدم که برگردم و جواب صحیح رو بهشون بگم ولی چون کلا حال و حوصله ی تقلب رو ندارم، باز منصرف می شدم. البته یک بار هم در کل امتحان ها به بنده خدایی رسوندم ولی متاسفانه همون یک سوال هم که رسوندم خود غلط نوشته بودم! بنده خدای عزیز پوزش می خوام. بدی تقلب همین است دیگر!

* خاطره ای هم از مامان سر پرسیدن لغت های آخر کتاب ادبیات. اگه نگاهی به کلمه های آخر کتاب ما بندازین، کلمه های سخت و قلمبه سلمبه ای رو که مای بیچاره باید حفظ می کردیم، مشاهده خواهید فرمود. مامان موقع پرسیدن چنان رفته بود تو حسّ و حال ادبی که یک دفعه پرسید: "مَوافق"؟! با تعجب گفتم "مَوافق" دیگر چیست؟!... بعد از یک ساعت تفکر و تامل و تفحص (!) متوجه شدیم مامان جان "مُوافق" را بر وزن کلمات سخت دیگر کتاب "مَوافق" تلفظ کرده!

...معلم روزت مبارک

iranmyschool — Sun, 04 May 2008 03:47:02 GMT

معلمی شغل نیست؛ معلمی عشق است. اگر به عنوان شغل انتخابش کرده ای، رهایش کن و اگر عشق توست مبارکت باد. (شهید رجایی)

(آرک سینوسِ" پرتقال! (خطاب به مصححین امتحان نهایی"

iranmyschool — Sun, 20 Apr 2008 10:30:02 GMT

اگر روزی دیدید دانش آموزی، دامنه ی توابع معکوس مثلثاتی را "روی درخت" تعریف کرده، هیچ تعجب نکنید! چون...

سر کلاس ریاضی بودیم. مثالی پای تخته نوشته شده بود: «دامنه ی Arc sin(x+2) را بیابید.» و همه، با نگاه های مات و مبهوت به اولین مثال درس که در نظرمان عجیب می آمد، می نگرستیم! دبیر محترم برای درک بهتر ما گفتند: «بچه ها دامنه ی Arc sin(x) کجاست؟»

- "[1 و 1-]"

- "«بچه ها دامنه ی (پرتقال)Arc sin کجاست؟!»

یکی از بچه ها جواب داد: «روی درخت!»

برنامه ی امتحانی تمامی مقاطع در کلیه ی پایه ها در خرداد 1387

iranmyschool — Sun, 20 Apr 2008 10:13:02 GMT

سلام. به پایان سال تحصیلی ۸۷-۱۳۸۶ نزدیک می شویم. با امید موفقیت همه ی دانش آموزان در تمام مراحل زندگی، مخصوصاْ امتحانات آخر سال، برنامه ی امتحانی را در ادامه ی مطلب ببینید.

!راسو در مدرسه

iranmyschool — Wed, 16 Apr 2008 16:16:02 GMT

امروز موجودی بسیار زیبا به مدرسه آمده بود و بین دانش آموزان و معلمان و اولیا و ... شبهه ایجاد شده بود که "سمور" است یا "راسو"؟! با جست و جو در اینترنت متوجه شدم که این موجود بسیار دوست داشتنی "راسو" بوده است. راسویی به رنگ سیاه با راه راه های سفید. این اولین بارم بود که از نزدیک راسو می دیدم!

ماجرا از این قرار بود که انگار دانش آموزی از کلاس سوم راهنمایی، می خواسته از پنجره، آشغالی به بیرون پرتاب کند (!)؛ که راسو را پشت موتور کولر می بیند و به سرعت دوستانش را برای تماشا فرا می خواند. آن ها هم که قاعدتا اولین بارشان بوده که راسو دیده اند، با پرتاب سکه به سوی آن، سعی در به حرکت درآوردنش می کنند. راسو هم می ترسد و به بالاترین و کنج ترین قسمت مدرسه به روی لوله های آب پناه می برد.

با خوردن زنگ تفریح و هجوم دانش آموزان دبیرستانی و راهنمایی در راه پله و سالن و سر و صدا، راسو چنان ترسید که سریعا خود را از روی دیوار به روی پنجره رساند و از آن جا به قسمتی پرید که دیگر نه می توانست به پایین رود و نه قدّ و هیکلش اجازه می داد تا روی سقف برود. سر و صدا و هیاهو به حدی بود که حتی بچه های ابتدایی هم از کلاس ها بیرون آمدند و از طبقه ی پایین، شاهد ماجرا بودند. هم چنین برخی از دبیر ها نیز به همراه ناظم ها از دفتر بیرون آمدند. بیچاره راسو، آن قدر سکه و پاک کن و... به سویش پرتاب کردند؛ که کم مانده بود از طبقه ی دوم به پایین پرت شود! وضعیت ادامه داشت تا گروه امداد کلاس دوم دبیرستان از راه رسید! دو نفر کیف هایشان را خالی کردند و به دو تن از مامور های نجات رساندند؛ سپس کیف ها با زیپ های کاملا باز دقیقا زیر راسو گرفته شد. از طرف دیگر چوبی بلند پیدا کردند تا با آن راسو را از آن بالا بیاندازند! به نظرم اگر چوب را آرام در کنار راسو نگه می داشتند به طوری که کم کم احساس کند خطری از جانب انسان ها تهدیدش نمی کند؛ با دندان آن را می گرفت و نجات می یافت؛ که البته چند بار هم تلاش کرد، ولی بچه ها که بسیار مشتاق سهیم بودن در امر بسیار خطیر نجات دادن راسو بودند، باعث شدند چوب چندین بار تکان های شدید بخورد و یکی از همین تکان ها کار خود را کرد و راسو از آن بالا پرت شد! شانس آوردیم که گروه نجات کاملا آماده ی هرگونه اتفاق ناخوشایندی بود، زیرا به محض پرتاب شدن راسو، به سرعت کیفی زیرش قرار گرفت اما شتاب سقوط راسو آن قدر زیاد بود که کیف فقط توانست او را از مرگ نجات دهد و دوباره راسو، این بار از طبقه ی اول به زمین فرود آمد ولی خوشبختانه صدمه ای ندید. حداقل ما تصور می کنیم که ندید، چون همین که پایش به زمین رسید با سرعت فرار کرد!

متاسفانه در آن لحظه دوربین نداشتم، اما به هرکس که توانستم گفتم که از آن عکس بگیرد و به محض این که عکسی به دستم برسد حتما در وبلاگ خواهم گذاشت. اکنون عکسی از اینترنت را ببینید: