هه! تموم شد، به همین سادگی، خیلی زود تموم شد! تمام این ۱۲ سالی که گذاشتیم پای درس خوندن پشت نیمکت ها چه زود از جلوی چشمامون گذشت! انگار مثه یه رویا بود همه اش و دیگه تکرار نمی شه! حالا نمی دونم باید بشینم غصه ی تمام اون روز های خوبی رو که گذشت بخورم یا نگران دانشگاه و زندگی و بدبختی و ... باشم!؟ مخیله ام کاملا تعطیله، "کنکور" با اون ابهتش از یه طرف، "آفر لترهای" متعدد و پشت سر هم از بهترین دانشگاه های دنیا (!) هم از طرف دیگه. این زندگی رو چه طور و از چه راهی ادامه بدیم، خدا داند! کم غم و غصه می خوریم، این ها هم روش!