مقاله ی "ما متعلق به خداییم" که تو دوچرخه چاپ کرده بودم (سال 1383) رو آنلاین پیدا کردم! یادش به خیر، چه قدر از خانم شریفی 20 گرفتن سخت بود!

ما متعلق به خداييم
018060.jpg
تصويرگري:فاطمه حاجتي از تهران
چند وقت پيش معلم ادبيات من (خانم شريفي) موضوع انشايي را پاي تخته نوشت: «انسان ها به اين جهان تعلق ندارند.» وقتي كه مي خواستم اين انشا را بنويسم، چيزي به ذهنم نمي رسيد و به اين نتيجه رسيدم كه درباره اين موضوع تحقيق كنم. پس به سراغ كتابي از كتاب هاي مادرم رفتم و شعري از مولوي پيدا كردم كه دقيقاً  به آن ربط داشت و با استفاده از آن انشايم را نوشتم. وقتي كه انشا را در كلاس خواندم بچه ها خيلي از آن خوششان آمد. به اين خاطر مي خواهم آن را براي شما نيز بازگو كنم.
مولوي مي فرمايد: «در حديثي آمده است كه خداوند گرامي موجودات عالم را سه گونه آفريد. گروه عاقلان فرشتگانند كه كارشان سجده بر خداوند است، زيرا وجودشان پر از عشق و نور پروردگار است. آنها فاقد هر گونه آز و طمع هستند. گروه ديگر كه وجودشان از عقل و دانش تهي است، حيواناتند كه كاري جز خوردن و خوابيدن ندارند. آنها از عزت و بدبختي غافلند. گروه سوم بشر است كه نيم فرشته و نيم حيوان است.
و آن سوم هست آدميزاد و بشر
از فرشته نيمي و نيمش ز خر
نيمه فرشته مي خواهد به سوي خدا برود و نيمه ديگر كه حيواني است مي خواهد به طرف شيطان برود. بنابراين اين دو نيمه هميشه با هم در حال جنگ و نبردند.
عقل اگر غالب شود پس شد فزون 
از ملائك اين بشر در آزمون 
شهوت ار غالب شود پس كمتر است 
از بهائم اين بشر زان كابتر است 
گروه فرشته و گروه حيوانات از جنگ و نبرد آسوده خاطرند. اما بشر به طور دائم نبردي در درون خود احساس مي كند.اما در اين ميان يك گروه مثل فرشتگان با خدا محشور مي شوند. اينها از خشم و حرص و طمع به دورند. دسته اي ديگر به حيوانات ملحق مي شوند. از صفت هاي اين گونه انسان ها مي توان به خشم، ناداني، تنبلي و پول دوستي اشاره كرد. به عبارت ديگر آن قدر وجود اين انسان نماها تنگ است كه صفت جبرئيلي در آن نمي گنجد. 
وقتي روح از جسم خارج مي شود، مي گويند كه آن شخص مرده است؛ ولي اگر انسان روح نداشته باشد، چه اتفاقي مي افتد؟ او قطعاً  انسان به حساب نمي آيد.
مرده گردد شخص چون بي جان شود
خر شود چون جان او بي آن شود...
در آيه ۱۵۷ سوره بقره چنين آمده است: «انالله و انا اليه راجعون.» يعني:« ما متعلق به خداييم و به سوي او بازمي گرديم.»
مينا عرب خدري از كرج - لینک