بالاخره این المپیک هم تموم شد و ما راحت! از فردا مدرسه ها باز می شه و روز از نو، روزی از نو!

حالا چرا می گم راحت؟ در مدت این دو هفته ای که المپیک برگزار شد، تمام راه ها به مرکز شهر مسدود و یا محدود بود و اگر شمای نوعی، بنده خدایی بودی که باید به اون جا می رفتی؛ راه 10 دقیقه ای رو در 1 ساعت و 10 دقیقه طی می کردی! تمام شهر، روی دیوارها، اتوبوس ها، لباس های مردم و حتی صورت هایشان پر بود از !Go Canada Go!. و بالاخره تموم شد! بعد از آخرین بازی حساس هاکی بین کانادا و آمریکا که به بردن مدال طلای کانادا انجامید، مرکز شهر غلغله شد! گویی تمام دنیا رو به یک باره ریخته باشند یک نقطه! نتیجه ی بازی ها چنین است: آمریکا با 37 مدال، آلمان: 30 مدال و کانادا: 26 مدال، به ترتیب رده های اول تا سوم رو کسب کردند. البته بیش ترین مدال طلا (14 مدال) رو کشور کانادا از آن خود کرد. متاسفانه ایران با صفر مدال بازی ها رو پایان داد و در رده ی 27ام همراه با 69 کشور دیگر قرار گرفت. بله، این چنین المپیک زمستانی 2010 در شهر ونکوور به پایان رسید.

و البته قسمت ناخوشایند این که، بنده خدایی (!) که قصد داشت برای آغاز شدن دوباره ی مدرسه، لوازم مورد نیاز و ارزون رو از شمال شهر بخره، وقتی که ساعت 5:30 عصر از اون جا به سمت مرکز شهر (خونه اش) حرکت کرد، راه 45 دقیقه ای رو در حدود 2 ساعت و نیم با تحمل دود ترافیک و سیگار و بوی مشروب و آدم های مست و بوق ماشین و شیپور و اتوبوس و متروهای شلوغ پشت سر گذاشت تا ساعت 8 شب به صورت جنازه به خونه رسید!

یادم رفت بگم که از حدود 5 عصر تا حالا چندین آمبولانس و چندین هزار پلیس تو خیابون دیدم!