چند روزی هست که میکروفن لپ تاپم مشکلی پبدا کرده و هی صدا رو موقع رکوردینگ (Recording) قطع و وصل می کنه. خلاصه امروز که شنبه بود گفتم بشینم ببینم چشه! بعد از 2 ساعت کلانجار، موفق شدم مشکل رو پیدا کنم. به سایت شرکت دل و مایکروسافت سر زدم تا راه حلی پیدا کنم، چند تا هم سوال پست کردم تا شاید یکی دوای دردم رو دونست! داشتم همین طور یادداشت ها رو مرور می کردم که به ذهنم رسید یک تست کامل از لپ تاپ عزیزم بگیریم بعد از این یک سالی که این جا خدمت کرده، خدای نکرده نکنه مشکلات دیگه ای هم داشته باشه. خلاصه، تست رو ساعت 10  صبح شروع کردم؛ خدا رو شکر بیش تر جاهاش اتوماتیک بود و از کاربر به اون صورت کاری نمی خواست - چون که این تست ساعت 8 شب به پایان رسید!!! و باز خدا رو شکر مشکل دیگه ای غیر از میکروفن وجود نداشت چون جدا" من این جا تلفات دادم!

باید به عرض برسونم که این بنده معتاد شدیدی به لپ تاپم هستم؛ صبحم رو با اینترنت شروع می کنم در حالی که احتمالا یک لیوان شیر دستم هست و متوجه نیستم که دارم چی می خورم و شبم هم با اینترنت و احتمالا یک همبرگر به پایان می رسونم! حالا که امروز لپ تاپم برای 10 ساعت مشغول و کاملا useless بود، تصور کنین من چی کشیدم! شنبه هم هست، بنابراین من کاملا خونه بودم! ناچار شدم تختم رو مرتب کنم؛ ظرف هایی که دو هفته بود شسته نشده بود بشورم؛ ناهار بپزم برای خودم؛ لباس هام رو تا کنم؛ دیگه نمی دونم، خلاصه هر کار کسل کننده و سخت تو دنیا هست، من ناچار شدم امروز انجام بدم چون حوصله ام سر رفته بود. البته 3-4 بار واسه کارهای مختلف رفتم بیرون، اما زود برگشتم. جند بارم به سرم زد تا دانشگاه برم حداقل ایمیلم رو چک کنم، دیدم دوره، منم حوصله ندارم. گفتم خوب برم کتابخونه ی کنار خونه ام، بازم تنبلی ام اومد!

-- ولی خدایی الآن که به ناهارم فکر می کنم می بینم که بالاخره بعد از ماه ها مزه ی غذا رو فهمیدم، خوشمزه هم بود جای شما خالی!