هر روز با دلی شکسته، صندلی شکسته ی خود را به دفتر می بریم و برای تحویل چندمین صندلی پس از مذاکرات طولانی با آقای سلیمانی مجوز صندلی جدید را طی مراسمی خاص از خانم ایز (سرایدار مدرسه) دریافت می کنیم. اما دریغ از یک هفته آسایش جسمانی، باز این اتفاق تکرار می شود.

آقای مدیر صندلی محکم تر بخرید تا ما کمتر شرمنده شویم. همین.....

صندلی خوب خریدن هنر است، دل دانش آموز شاد کردن هنری والاتر!

به امید روزی که تمام صندلی ها از فولاد نشکن ساخته شوند!